Нарэшце, праз трынаццаць гадоў я патрапіў на канцэрт слыннага айчыннага рок-гурта "Крамы".
гісторыя.
Гісторыя бярэ свой пачатак у 1994 годзе. Тады я даведаўся пра чарговы музычны праект Ігара Варашкевіча і К - рок-гурт "Крама". Прынамсі, гурт можна было пачуць на айчынным радыё, ну, напрыклад, у ранішняй перадачы "Радыёфакт" іхнюю запамінальную кампазыцыю "Будзь разам з намі". Мо, варта з БРСМу спагнаць грошы за выкарыстаньне слогану?:)
Акурат у той самы час, калі не памыляюся, я ў шапіку ТБМ (які месьціўся побач з Нацбанкам) набыў іхні альбом на касэце "Гэй, там налівай!", а ў Гомлі ля ўнівермагу другі альбом "Хворы на рок-н-рол". Касэты былі запілены да дзірак, а тэксты мог працытаваць на памяць пасярод ночы.
першая сустрэча.
Варашкевіча пабачыў жыўцом толькі ў 1995 годзе пад час аднога зь першых забароненых канцэртаў на Беларусі. У парку імя Горкага мусіла адбыцца імпрэза прысьвечаная Купальлю. Гэта было 23 чэрвеня. І яна не адбылася праз перашкоды ўладаў. Памятаю акустычную гру NRMаўцаў,.. Варашкевіча і падаецца Рымашэўскага - старшыню Партыі аматараў піва...
А потым у чэрвені канцэрт "Крамы" у нейкім тэатры на Крапоткіна (там яшчэ месьціўся менскі кінаклюб, на прозьвішча крыху забыўся ягонага стваральніка... мо, Федарэнка? альбо імя ягонае Фёдар?).
першы канцэрт.
Канцэрт 1995 году я памятаю і сёньня, кожную ягоную хвіліначку. На ім прэзэнтавалі новы альбом "Крамы" "Лянівыя танцы", ды распавялі пра падрыхтоўку англамоўнага альбому "Vodka on ice". Канцэрт быў проста фантастычным. Потым яшчэ некалькі дзён зь мяне выпраменьвала энэргія тысячаў сонцаў...
Перадаць тыя моманты жыцьця можна толькі тэкстамі "Крамы", калі капачку іх падправіць:)
"Калі зьнясіліш ад мітрэнгі марнай
Калі ў думках запануе змрок
Наведвай лепей ты канцэрты "Крамы"
І знойдзеш моцы на наступны крок..."
канцэрт праз 13-ць гадоў.
І вось мінулыя выходныя... канцэрт у "Графіці". Я там ніколі ня быў. І калі пабачыў маленечкае памяшканьне "Графіці", дык крыху нават і засмуціўся. Але пачуцьцё сяброўскай еднасьці, прачуласьць і шчырасьць "Крамы", атмасфэра сапраўднага рок-андэграўнду праз хвіліну пасьля пачатку канцэрту не пакінулі сьлядоў ад папярэдніх пачуцьцяў. Дзьве з паловаю гадзіны фірмовага крамаўскага року мільгнулі нібыта некалькі хвілінаў. Гэта было сьвята. Падзея нават падавалася і падаецца (праз сваю неардынарнасьць) нейкаю нерэчаіснаю. Нібыта ў сне, ці іншым вымярэньні. Рыхтык як у "Крамы": "Усё жыцьцё - дзіўны сон..."
Дзякуй Варашкевічу, дзякуй музыкам "Крамы", дзякуй арганізатару.
Яшчэ пару-тройку слоў пра канцэрт. Пад час кампазыці "Гомельскі вальс" сярод слухачоў "закалыхаліся" агеньчыкі газьнічак. "Падае дождж" выклікаў хвалю эмоцыяй (мо мне падаецца?) у Варашкевіча, нават у нейкі момант здрыгануўся голас... Потым былі сьпевы з Русяй... І нарэшце, фінал заля некалькі разоў ладзіла працяглыя аплёдысмэнты музыкам, а тыя ўзнагародзілі сваіх слухачоў выкананьнем гітоў: "Бяжы, хлопец, бяжы", "Хворы на рок-н-рол"...і проста магутнай, непараўнальнай, патрыятычнай кампазыцыяй "Слуцкая брама"!
віртуальныя сябры.
На канцэрце былі заўважаны і мае віртуальныя сябрукі - Руся (_ghost_pulse_) ды Ніка Сандрос (muha_elka). Нібыта той папарацы я зафіксаваў іх на свой фотаздымач. Калі, што выбачайце. Атрымалася так як атрымалася.

"Крама" выконвае "Гомельскі вальс"

Руся (зьлева, на жаль, кепска бачна) сьпявае з Варашкевічам "Неба"

Ніка Сандорс сярод слухачоў (зьлева, побач з бляндынкай)
Tags: Адпачынак, Беларусь, Культура, Музыка, Разгуляюсь па кабетах